نمین و حوالی عنبران ‌لرزید

خبرگزاری فارس: زمین لرزه‌ای به بزرگی 3.8 ریشتر حوالی عصر امروز عنبران و برخی از شهرستان نمین را لرزاند.

به گزارش خبرگزاری فارس از اردبیل، براساس گزارش مرکز لرزه‌نگاری مؤسسه ژئوفیزیک

 دانشگاه تهران این زمین لرزه در مرز استان‌های آذربایجان، اردبیل و گیلان احساس شد

و اخبار منتشر شده حکایت از وارد نشدن خسارت به مناطق زلزله شده دارد.

شهر عنبران در حوالی نمین از شهرهای زلزله‌خیزی است که هر از چند گاهی زلزله‌ای

 با مقیاس متفاوت در این شهر و اطراف نمین احساس می‌شود.

این زمین لرزه پس لرزه‌هایی نیز به دنبال داشته ولی به گفته فرماندار نمین هیچ

 خسارت جانی و مالی به ساکنان منطقه عنبران وارد نشده است.

به گزارش مركز لرزه نگاری كشوری موسسه ژئوفیزیك دانشگاه تهران، این زمین لرزه

كه در مرز استان های آذربایجان، اردبیل و گیلان احساس شد

ساعت 11 و 16 دقیقه و 23 ثانیه امروز - دوشنبه - دراین منطقه رخ داد.

شبكه های لرزه نگاری وابسته به این مركز، موقعیت جغرافیایی وقوع این

زمین لرزه را در 67/38 درجه عرض شمالی و 48/67 درجه طول شرقی ثبت كردند.

شهر'عَنبَران' یكی از شهرهای شهرستان نمین در استان اردبیل است.

در این حال خبرنگار ایرنا از شهرهای نمین و عنبران گزارش كرد كه این زمین لرزه

در این مناطق چندان محسوس نبوده و بسیاری از مردم متوجه وقوع آن نشدند

قابل توجه كليه عزيزان:

بمناسبت چهلمين روز درگذشت عالم رباني الحاج شيخ ثابت شفيقي عنبراني روز پنجشنبه بيست وهشتم سال هزاروسيصدونود ويك هجري شمسي مصادف با بيست وپنجم جمادي الثاني سال هزاروچهارصدوسي وسه هجري قمري از ساعت سه الي پنج مراسم بزرگداشتي در مسجد جامع شهر مرزي عنبران برگزار ميگردد

۲۸/۲/۱۳۹۱ از ساعت ۱۷-۱۵

 =======================================        

  شعري دررثاي عالم جليل القدر الحاج شيخ ثابت شفيقي عنبراني

چرا   ماتم  سرا     شد    محفل     ما                    چرا غمخانه گرديد اين دل ما؟

براي  چيست  اين  افغان    وزاري                        براي کيست ختم و سوگواري

جهان داند چه حاجت با بيان است                        که دَينش بر عموم ما عيان است

                                                                                                        عارف

کاندوله دو چمان داردون ت بمس                  کانه گمی"    قصان پگت ت بتس

تاریخنده      همه زنه  چمان دارد                 گوشون اوکه اوژنن اوون ت بمس

***

دنیو چمان داردون نزنه پگته                       باندون چمان قصان نزنه پگته

تانگه دلم  گته ب تا ب اوخو                      بولوم چمان داردون نزنه پگته

                                                                                                                                               "  عانبژ "                                                   

برگزاري مراسم رحلت عالم رباني الحاج شيخ ثابت شفيقي عنبراني در تهران

درمورخه يكم ارديبهشت ماه سال هزار وسيصد ونود يك مصادف با بيست وهشتم جمادي الاولي سال هزاروچهارصدوسي وسه هجري قمري از ساعت 15تا17 با حضور يكپارچه مومنين وعنبرانيهاي مقيم مركز در مسجد النبی(ص) تهران باسخنراني استادارجمندجناب آقاي دكتر احسان شفيقي  فرزندارشد آنمرحوم از مفاخر ادبيات ايران زمين ،رييس سابق دانشكده ادبيات دانشگاه محقق ورييس دانشگاه شهرياردرخصوص هويت وميراث فرهنگي ووحدت اسلامي برگزار گرديداز نكات جالب توجه اين مراسم حضور گسترده عنبرانيها وساير اقشارمردم،سخنراني بسيار جذاب آقاي دكتر شفيقي ،گوش دل سپردن شركت كنندگان به فحواي سخنراني نظم خودجوش مجلس مي توان نام برداجراي برنامه توسط آقاي نصرالدين شفيقي وسخنراني جناب آقاي عبادتي ادامه يافت مجری برنامه ازحضور تحسین برانگیز استاندار محترم امام جمعه ونمایندگان فعلی وسابق مجلس در مراسم بزرگداشت این عالم ربانی تشکر وقدردانی نمودند

 گلیم پرنقش و نگار ، دست آفریده زنان تالش و سوغات مسافران نوروزی

تالش ـ این روزها در ورودی های شهر تالش و حتی در نمایشگاه‌های بومی و سنتی كه به همت اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برپا شده، آنچه كه بیشتر چشم جستجوگر مسافران را نواخته و به خود جلب می كند، گلیم پرنقش و نگار و دست آفریده زنان تالش عنبراني است كه سوغات مسافران نوروزی شده است

به گزارش خبرنگار ایرنا ، در ایام تعطیلات عید مسافرانی كه در جاده های شمال گیلان تردد می كنند، علاوه بر مناظر زِیبای طبیعی كه چشمان هر بیننده ای را نوازش می كند، نمایشگاه دیگری را نیز در مقابل چشمان خود می بیینند كه این نمایشگاه محل عرضه دست آفریده زنان تالشی است.

اگر گذرتان به گیلان و در گیلان هم به شمال آن یعنی شهر تالش با مناظر بكر و بدیع و چشم‌اندازهای دلنواز افتاد ، در ورودی شهرها ، نمایشگاهی را در دل نمایشگاه طبیعت خواهید دید كه در میان این همه زیبایی های طبیعی و دلنواز گیلان ، صحنه هایی بدیع و جذاب می آفریند.

این نمایشگاه بومی و سنتی با انواع گلیم های پر نقش و نگار و رنگارنگ ، مسافران و رهگذران را به بهت و حیرت فرو می برد.

سخن از نمایشگاهی به طول كیلومترها در حاشیه جاده اسالم به تالش است، نمایشگاهی كه ریشه در فرهنگ وآداب و رسوم كهن تالشان دارد.

شال ، جوراب ، كیف ، گلیم ، قالیچه ، تابلو فرش همه و همه دست آفریده هایی هستند كه این روزها خود را در مقابل چشمان مسافرانی كه در جاده های تالش تردد می كنند ، به نمایش می‌گذارند.

گلیم هنری آمیخته با فرهنگ و آداب و رسوم تالشان از عمده صنایع دستی است كه حجم وسیعی از این نمایشگاه و فروشگاه چندین كیلومتری را به خود اختصاص می دهد.

نمایشگاهی كه از نزدیكی های اسالم شروع و تا خود تالش در مسیر دو طرف جاده ها امتداد پیدا می كند و خاص تابستان و تعطیلات نوروزی است.

یك هموطن مسافر می گوید: این نمایشگاه بومی به طبیعت زیبای منطقه مفهومی دیگر بخشیده است.

خانم نسترن غلامی كه از شیراز وارد شهر تالش شده ، می افزاید: گلیم های اینجا بسیار جالب و زیبا است و طرح‌های به كار رفته در این گلیم ها در كنار طبیعت زیبای تالش حكایت از هنر بافندگان آن دارد و زیبایی و جلوه خاصی دارد.

وی می افزاید: روح و نمای موجود در طرح گلیم ، طبیعت تالش را برای هر بیننده ای زنده می كند.

مسافر دیگری كه از دیدن گلیم هایی با رنگ و نقوش متنوع به وجد آمده ، می گوید: این زیبایی و رنگ‌های متعدد بر زیبایی های طبیعی تالش افزوده و آن را دوچندان می نمایاند.

وی می گوید: آن طوری كه معلوم است زنان تالشی در كنار سایر كارهایی كه در خانه انجام می‌دهند ، برای كمك به معاش خانواده از كوچك‌ترین فرصت ها نیز استفاده كرده و با خلق چنین دست آفریده هایی و فروش آن به اقتصاد خانواده كمك می كنند.

یك مسافر دیگر كه از بجنورد وارد تالش شده ، می گوید: این آثار بومی نشانگر فرهنگ و غنای فرهنگی تالش ها و معرف قوم تالش است.

وی افزود: این آثار اگرچه در وهله اول بیننده را مسحور زیبایی و جذابیت خود می كند ولی انسان را به تامل در فرهنگ و آداب و سنن قوم تالش وامی‌دارد و در حقیقت این نمایشگاه بومی و سنتی معرف قوم تالش است.

خانم زرین تاج بابایی گلیم باف تالشی نیز می گوید: همه امكانات را خودمان برای تولید گلیم بسیج می كنیم ولی نهاد و سازمانی به ما كمك نمی كند.

وی می افزاید: ایجاد دار گلیم ، تهیه نخ و پشم توسط خود تولیدكنندگان انجام می شود و پس از بافت هم به فروش می رسد.

وی می گوید: اغلب این گلیم ها در فصول پاییز و زمستان كه زنان تالشی به طور معمول كار كمتری دارند ، بافته می شود و با شروع بهار و فصل شالیكاری ، زنان تالشی دیگر وقتی برای بافت گلیم پیدا نمی كنند.

این بافنده گلیم همچنین می گوید: مسوولان بهتر است ترتیبی بدهند تا بتوانیم این محصولات را مناسب تر عرضه كنیم و مكان مناسب و دائمی برای عرضه این محصولات داشته باشیم.

یكی دیگر از بافندگان گلیم می گوید: برای بافندگان گلیم شركت تعاونی تشكیل داده اند ولی اقدامات آنها رضایت گلیم بافان را جلب نمی كند.

وی اضافه می كند: هنر گلیم بافی بین خانوارهای تالشی، هنری موروثی است كه بین زنان و دختران تالشی دست به دست می گردد و كمتر عروس تالشی است كه زندگی خود را با دست آفریده های سنتی از جمله جوراب ، گلیم ، شال و جاجیم آغاز نكند كه البته این روزها به علت رسوخ فرهنگ مصرفی شهری، این سنت جایگاه خود را به مرور از دست می دهد.

هنر گلیم بافی یكی از هنرهای دستی و بومی سنتی رایج بین زنان و دختران تالش است كه از دیرباز در این منطقه رایج و متداول بوده و همه ساله در ایام نوروز و تابستان به خاطر حضور مسافران متعدد در ورودی و خروجی‌های شهر تالش ، این هنرمندان فرصت می كنند تا دست آفریده های بومی و سنتی خود را عرضه كنند.

برآیند گفته های گلیم بافان در مقایسه حجم محصولات به نمایش در آمده طی سالیان گذشته نشانگر این است كه با ورود محصولات خارجی و برخی نمونه های ماشینی از جمله تابلوفرش‌ها، هر ساله از حجم تولیدات رشته های یاد شده كم شده و حفظ این رشته های صنایع دستی حمایت بیش از پیش مسوولان را می طلبد.

به گزارش ایرنا ، جاده های نقش بسته با شالی و دریا و جنگل تالش همچنان سیل گردشگران را به سوی خود فرا می خواند و دست آفریده های هنر رنگین و سنتی زنان تالش نیز در این نمایشگاه طبیعی فراخوان آنهاست تا دست خالی سفر نكنند و سوغاتی از این خطه سراسر رنگ به ارمغان ببرند.ك/4

 .

فکر می‌کنید از چه زمانی باید مراقب نحوه حرف زدنتان جلوی کودک دلبندتان باشید؟ آیا باورتان می‌شود اگر بگوییم کودکان از همان دوران جنینی حرف‌های شما را می‌شنوند و یاد می‌گیرند پس از همان زمان بارداری باید به حرف‌هایی که جلوی او می‌زنید دقت کنید!
 
عجیب است حتی گریه نوزادان با هم فرق دارد و هر کدام به زبان مادری خود گریه می‌کنند! محققان آلمانی می‌گویند کودکان از داخل رحم نکات ظریف لهجه و زبان مادری خود را یاد می‌گیرند.

این محققان با بررسی گریه 60 کودک سالم که در خانواده‌های فرانسه زبان و آلمانی زبان به دنیا آمده بودند؛ متوجه شدند کودکان فرانسوی با تون صدایی زیاد شونده و آلمانی‌ها با صدایی رو به پایین، گریه می‌کنند.
 
آنها احتمال می‌دهند که این حالت گریه کودکان و تقلید آنها از نحوه حرف زدن مادرانشان؛ نتیجه تلاش کودک برای ایجاد یک ارتباط نزدیک و حرف زدن با مادر است.

به نظر می‌رسد کودکان ازهمان دوران جنینی تحت تأثیر صدا و لحن زبان مادری خود قرار می‌گیرند.
 
البته پیش از این هم محققان متوجه شده بودند که جنین صداهایی از جهان بیرون را که در 3 ماه آخر بارداری شنیده به یاد می‌آورد و علاوه بر این تحقیقات قبلی نشان داده بود که نوزادان از 12 هفتگی قادرند حروف صداداری را در صحبت‌های بزرگسالان، بفهمند وبا هم مطابقت دهند.

همين‌ها هستند!

 مثل دوستی که همیشه موقع دست دادن خداحافظی، آن لحظه‌ی قبل از رها کردن دست، با نوک انگشت‌هاش به دست‌هایت یک فشار کوچک می دهد… چیزی شبیه یک بوسه!

مثل آن راننده تاکسی‌ای که حتی اگر در ماشینش را محکم ببندی بلند می گوید: روز خوبی داشته باشی.

آدم‌هایی که توی اتوبوس وقتی تصادفی چشم در چشمشان می شوی، دستپاچه رو بر نمی‌گردانند، لبخند می زنند و هنوز نگاهت می کنند.

آدم‌هایی که حواسشان به بچه های خسته ی توی مترو هست، بهشان جا می دهند، گاهی بغلشان می کنند.

دوست هایی که بدون مناسبت کادو می خرند، مثلا می گویند این شال پشت ویترین انگار مال تو بود. یا گاهی دفتریادداشتی، نشان کتابی، .. .

آدم‌هایی که از سر چهار راه نرگس نوبرانه می خرند و با گل می روند خانه.

آدم‌های پيامك‌های آخر شب، که یادشان نمی رود گاهی قبل از خواب، به دوستانشان یادآوری کنند که چه عزیزند، آدم‌های پيامك‌های پُر مهر بی بهانه، حتی اگر با آن ها بدخلقی و بی حوصلگی کرده باشی.

آدم‌هایی که هر چند وقت یک بار ایمیل پرمحبتی می زنند که مثلا تو را می خوانم و بعد از هر یادداشت غمگین خط‌هایی می نویسند که یعنی هستند کسانی که غم هیچ کس را تاب نمی آوردند.

آدم‌هایی که حواسشان به گربه ها هست، به پرنده ها هست.

آدم‌هایی که اگر توی کلاس تازه وارد باشی، زود صندلی کنارشان را با لبخند تعارف می کنند که غریبگی نکنی.

آدم‌هایی که خنده را از دنیا دریغ نمی کنند.

پدر كه باشي !!!
با تمام سختي ها و مشقت هاي روزگار،با ديدن غم فرزندت
مي گويي : "نگران نباش ، درست ميشود. خيالت تخت ، مــــــــــن پشتت هستم "
پدر كه باشي ؛
سردت مي شود و كت بر شانه ي پسر مي اندازي.
چهره ات خشن مي شود و دلت دريايي....آرام نمي گيري تا تكه ناني نياوري
پدر كه باشي ؛
عصا مي خواهي ولي نمي گويي.
هرروز، خم تر از ديروز، جلوي آينه تمرين محكم ايستادن مي كني
پدر كه باشي ؛
در كتابي جايي نداري و هيچ چيز زير پايت نيست.
بي منت از اين غريبگي هايت مي گذري
تا پدر باشي. پشت خنده هايت فقط سكوت مي كني.
پدر كه باشي ؛
به جرم پدر بودنت، حكم هميشه دويدن برايت ميبُرند.
بي اعتراض به حكم فقط مي دوي.
بي رسيدن هامي دوي و در تنهايي ات نفسي تازه مي كني.
پدر كه باشي ؛

در بهشتي كه زير پاي تو نيست باز هم دلهــــــــــــ ـره هايتـــــ را مرور مي كني

پیکرم درراه عانبا ن گرشود غرقه بخون

 با حکیمم چون بدل درد وطن دارم هنوز

آز تولشیم جونیم بدو ایرونرو              تالشم جان میدهم برای ایران

بنوشتم  آز   دل  جونوایرونرو           مینویسم از دل وجان برای ایران

آزعاشقیم ب ایرون باند کرون           من  عاشق   خاک  پاک   ایرانم

جونیم بدو خونیم بدو ایرونرو          جان میدهم خون میدهم برای ایران

                                                 شاهرخ شهابی عنبرانی"عانبژ"

از سال 1999 میلادی، 188 كشور جهان روز 21 فوریه (سوم اسفندماه) را به عنوان روز جهانی زبان مادری شناخته‌اند.جالب توجه است كه روز جهانی زبان مادری با پیشنهاد و پی گیریهای دولت  و مسئولین كشور بنگلادش و توسط اعضای سازمان آموزشی ؛علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسكو) به تصویب رسیده است. در این روز دولت و مردم اكثر كشورهای جهان برای تكریم و بزرگداشت زبان مادری خویش مراسم خاصی برگزار می‌كنند. این روز جهانی در واقع از همان زمانی رقم خورد كه تعدادی از دانشجویان دانشگاههای بنگلادش در اعتراض به تحیمل زبان اردو به عنوان زبان رسمی و دیوانی بنگلادش (پاكستان شرقی آن زمان) و با هدف به رسمیت شناساندن زبان مادری خود یعنی «بنگلا»،در خلال تظاهراتی در محوطه ی دانشگاه داكا به شهادت رسیدند و اساس استقلال وطن خویش را بر پایه تكریم زبان مادری  خویش قرار دادند.و در واقع شعار و پایه انقلاب مردم بنگلادش برای كسب استقلال را حمایت و دفاع از زبان مادری شكل داد. از این روست كه نقش «زبان» در استقلال این كشور جایگاهی برجسته و ممتاز داشته است. مردم بنگلادش برای حفظ زبان مادری خویش در 21 فوریه سال 1952(دوم اسفند ماه 1332) شهدایی را تقدیم كرده‌اند. آنان در برابر حكومت مركزی پاكستان غربی كه بر پاكستان شرقی (بنگلادش فعلی) تسلط داشته و زبان اردو را بر مردمان این منطقه تحمیل كرده بود، ایستادگی كردند و باعث شدند تا زبان «بنگلا» به عنوان زبان مادری آنان همچنان زنده بماند.
امارت «شهیدمنار» یادمان این رخداد ویژه و ماندگار است. این یادمان كه از بناهای ملی و مورد احترام مردم بنگلادش می باشد  در نزدیكی دانشگاه داكا ؛در مركز این شهر بنا شده است،كه همه ساله از آخرین ساعات روز 20 فوریه شاهد حضور انبوه مردم است. مقامات، مسئولان، دانشگاهیان، و بزرگان حزبی و غیر حزبی نیز از ساعات اولیه روز 21 فوریه (نیمه شب) در محل مزبور حضور می‌یابند. ابتدا رئیس جمهور و رئیس دولت و به دنبال آن رهبران احزاب، اعضای هیات دولت، رئیس و نمایندگان مجلس، سفرای كشورهای خارجی، و گروه‌ها و دستجات مردم بر سر یادمان شهید منار حضوریافته و آن را گلباران می كنند. این برنامه چنان با استقبال مردمی و دولتی مواجه می‌شود كه حدود 12 ساعت (از 12 نیمه شب تا حدود ساعت 12 ظهر روز 21 فوریه) ادامه می‌یابد و مردم گروه گروه با پاهای برهنه (به نشان احترام) و در صفوف چند كیلومتری به سوی این یادمان حركت كرده و به نثار گل می‌پردازند.
در سال 1952 در چنین روزی دانشجویان دانشگاه داكا به خیابان‌ها ریخته و در اعتراض به حاكمان پاكستانی تقاضای استقلال زبان بنگلا و اعلام آن به عنوان زبان رسمی كشور را نمودند. دانشجویان، زبان اردو را كه پاكستان مركزی قصد داشت آن را در بنگلادش  رایج كند، تحمیلی دانسته و خواستار مقابله با این اقدام شدند.
دانشجویان زیادی در آن روز با آتش سلاح‌های گرم پلیس به خاك و خون كشیده شده و شهید شدند. ولی به هرحال این اقدام دانشجویان باعث شد تا زبان بنگلا در سال 1956مجددا به رسمیت شناخته شود. در واقع ادامه این شهامت و ایستادگی پس از 9 ماه جنگ آزادی بخش در سال 1971 منتج به استقلال بنگلادش از اسلام آباد شد.
 مراسم روز ملی زبان پس از استقلال (1971) در 21 فوریه هر سال در بنگلادش با شكوه خاص  برگزار می‌گشت تا این كه در 17 نوامبر 1998 سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد «یونسكو» پیشنهاد كشور بنگلادش  برای اعلام 21 فوریه به عنوان «روز بین المللی زبان مادری»راپذیرفت و 188 كشور عضو یونسكو به آن رای داده و آن را تایید كردند.(1)
21 فوریه در كشور بنگلادش تعطیل عمومی بوده و پرچم ملی در مراكز دولتی، موسسات آموزشی، محل‌های تجاری و ساختمان‌های خصوصی به صورت نیمه افراشته در می‌آید.
به همین مناسبت هم اكنون سمینارها، نشست‌ها، سمپوزیم‌ها و برنامه‌های گوناگونی توسط سازمان‌های دولتی و غیر دولتی و احزاب به صورت مستقل در سرتاسر جهان برگزار می‌گردد.اكثر كشورهای جهان روز 21 فوریه را در تقویم رسمی خویش به عنوان روز زبان مادری درج نموده اند.
یكی از هویت های عمیق و اصیل هر انسان هویت زبانی اوست و اولین ارتباط زبانی انسانها زبان مادری آنان می باشد.از ابتدائی ترین حقوق هر انسان این است كه به زبان خودش صحبت كند ؛بنویسد و بخواند .
ب قول هایدگر ؛فیلسوف آلمانی ؛زبان مادری قلب؛احساس و الهام است.بنابراین كسانی كه با زبان مادری درمی افتند در واقع با عمیق ترین جنبه هویت آنان مبارزه می كنند و پیروز نخواهند شد.
در ایران از دوره مشروطه تا كنون زبان فارسی ذبان رسمی كشور است و بعد از وقوع انقلاب شگوهمند اسلامی در قانون اساسی حق آموزش زبان مادری اقوام ساكن در كشور به رسمیت شناخته شده است. در اصل 15 قانون اساسی آمده است (استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس در كنار زبان فارسی آزاد است.)اقداماتی برای تحقق این مهم تا كنون صورت گرفته ولی شایان توجه نبوده است.شاید علت اصلی آن ترس از طرح مسائل حاشیه ای قو مییت گرائی و خدشه دار شدن تمامیت ملی كشور است.
در سطح جهان برخی از فعالان اجتماعی را نظر بر آن است كه به رسمیت شناختن حقوق اقلیت های دینی در معاهدات و كنوانسیون های جهانی میتواند انگیزه ای برای به رسمیت شناختن  و ایجاد تسهیلات برای آموزش  و ماندگاری زبان مادری باشد.در حقیقت این گروهها بر این عقیده اند كه بدون تامین آموزش امكان بقای زبان مادری در دراز مدت میسور نیست.
زبان شناسان معتقدند كه تا آخر قرن 21 میلادی 90 درصد زبانهای رایج جهان كه با آنان تكلم می شود در معرض نابودی قرار خواهند گرفت . البته نقش دولت ها و جریانات سیاسی بین المللی در ترویج زبانهای مادری و قومی بسیار سرنوشت ساز است . برای مثال زبان در حال احتضار عبری فقط با قدرت مالی رژیم اشغالگر قدس  و حمایت سیاسی بین المللی زنده شد و هم اكنون خیلی از یهودی ها و مراكز تحقیقاتی و پژوهشی در حال آموزش و فراگیری آن هستند.
در همین راستا  پیشنهاد می شود جمهوری اسلامی ایران نیز به منظور تكریم از زبان مادری كه زبان عرفان ؛ شعر ؛ ادبیات بوده و ریشه در هزاره های تاریخ و تمدن دارد ضمن درج این روز در تقویم ملی و فرهنگی خویش ؛ به منظور معرفی بیشتر زبان مادری اقدام به برگزاری برنامه هایی در  روز 21 فوریه در داخل و خارج از كشور نموده و به معرفی زبان های قومی و محلی نیز بپردازد. البته نمایندگی های  یونسكو در سرتاسر گیتی از برگزاری این نوع مراسم حمایت مادی و معنوی می نمایند.
از آنجائیكه هویت  و قلمرو زبان فارسی منطقه ای و فراكشوری می باشد  مسئولین ارگان های  مربوطه در جمهوری اسلامی ایران می توانند مراسم مشتركی با سایر كشورهای فارسی زبان برای تكریم زبان مادری داشته باشند و در دانشگاهها و مراكز آموزش عالی در سایر كشورها كه دارای كرسی و یا رشته زبان فارسی و یا ایران شناسی می باشند نیز مراسمی در خور و شایسته زبان فارسی شكل دهند.
1.رسانه های بنگلادش در دهه سوم فوریه 2008

http://www.persian-language.org/dailytips-1628.html
محمد علی شاه حسینی
كارشناس مطالعات اسلامی
مركز مطالعات فرهنگی بین المللی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی